czwartek, 9 sierpnia 2012

Rozdział 2

 Zakończyłam już wakacyjne wyjazdy, więc następne rozdziały będą szybciej i częściej. :D
Przypominam, że mam twittera, więc jeśli ktoś chce się czegoś dowiedzieć o opowiadaniu niech pisze, śledzi (ja też was śledznę, jeśli mi tam napiszecie, że przywiało was z mego bloga) itp. I potrzebuję też pomocy w wymyśleniu lepszego tytułu bo 'On' to raczej nudny tutuł.
I zapraszam też na mojego tumblra: 1d-tomlinson.tumblr.com
---

— Louis, to jest Harry Styles — powiedział jego tato z nieznacznym uśmiechem na twarzy.

Louis jeszcze raz spojrzał na chłopaka o kręconych włosach, mierząc go z góry na dół, kompletnie go oceniając. Nie było wiele do osądzania, Louis musiał przyznać, że chłopak był idealny... cóż, idealnie piękny.

— To jakiś żart? — spytał Louis, przesuwając spojrzenie pomiędzy Harrym, a swoim ojcem.

— Nie Louis. Zawsze pokojówki uciekały z daleka od ciebie, nie jestem pewny co robiłeś, ale myślę, że teraz to się nie wydarzy. Harry zawsze będzie przy tobie, wstawania rano do spotkań z przyjaciółmi.

— Co? Inne pokojówki tego nie robiły — zaskomlał Louis.

— To źle! To ochroni cię przed wpadnięciem w kłopoty — krzyczał jego ojciec. Louis nienawidził gdy to robił, szczególnie dlatego, że nie robił tego często.

— Świetnie... Myślę, że pójdę do łóżka... — zamruczał Louis, praktycznie pełznąc po schodach z wyraźnym niezadowoleniem na twarzy. Nie mógł wyrzucić nowej pokojówki z głowy. Louis ledwie znał dzieciaka a już poczuł jakby zaczynał darzyć go uczuciem.
To się nigdy wcześniej nie wydarzyło i to sprawiło, że poczuł niechęć do chłopaka. Zdecydował, że będzie próbował z całych sił pozbyć się chłopaka albo go odstraszyć.

Louis wskoczył na łóżko, wyciągnął telefon i napisał do Liama, Nialla i Zayna:

Wow, mój ojciec zatrudnił nową pokojówkę.

Gdy kliknął wyślij usłyszał, że drzwi się otwierają a do pokoju wchodzi Harry Styles. Louis uśmiechnął się jak kot z Cheshire i opuścił telefon by spojrzeć na Harry’ego.

— Hej Loczku! — przywitał go Louis, śledząc kroki wyższego chłopaka. Harry nic nie odpowiedział, w zamian spojrzał na Lou, więc wiedział, że złapał jego uwagę. Teraz Louis zauważył, że nie słyszał jeszcze głosu chłopaka. — Więc... umiesz mówić? — roześmiał się Lou.

Harry lekko przewrócił oczami mając nadzieję, że Louis nie zauważył. — Jest coś szczególnego co chciałbyś żebym powiedział, Panie Tomlinson?

Louis rzucił spojrzenie, dostrzegając impertynencki uśmiech, który pojawił się na twarzy Harry’ego. Większość starych pokojówek zazwyczaj starała się mu zaimponować i oczywiście Harry’emu też to się nie uda. — Powiedz moje imię. — Louis uśmiechnął się i zaśmiał do siebie ze swoich brudnych myśli o chłopcu, który zajmował jego myśli. Louis wiedział, że mógł sprawić by chłopak jęczał jego imię, z więcej niż jednego powodu.

Kiedy Louis spojrzał w górę Harry był nieznośnie blisko niego, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od niego. Twarz Lou zaczerwieniła się gdy zauważył, że był uwięziony pomiędzy kolanami Harry’ego, które naciskały na materac i jego ręce były powyżej barków Louisa. Lou poczuł jak gdyby temperatura w pokoju zaczęła rosnąć, przymknął oczy próbując się zrelaksować by nie oddychać tak ciężko. Poczuł jak twarz Harry’ego przysunęła się do jego ucha, jego loki otarły się o jego skroń, a usta poruszały się przy uchu, usłyszał gardłowy, głęboki głos chłopaka, szepczący imię Louisa, jego głos sprawiał, że zaczął się podniecać i Harry pozwolił im ciałom się zetknąć. Temperatura była coraz wyższa. Kiedy spojrzał w górę zobaczył, że oczy Harry’ego stały się ciemniejsze i zaczął pochylać twarz do...

I wtedy zadzwonił telefon Lou. Zarówno Harry i Louis podskoczyli, gdy Harry się odsunął, jego twarz była lekko zaczerwieniona — J-ja przyszedłem odnieść t-twoje czyste ubrania... — zamruczał Harry, przed wyjściem z pokoju. Louis wypuścił z ust ciężki oddech, nawet nie zauważył, że wstrzymywał powietrze i podniósł telefon.

3 Nowe Wiadomości

Louis przewrócił oczami i otworzył pierwszą wiadomość.

Od Liam: Znowu? Nie możesz po prostu zatrzymać jednej? Lou, działasz szybko. :]

Od Niall: Wow. Stary nigdy się nie poddaje. xD

Od Zayn: Jest gorąca? Powiedz jej, że z chęcią jej wysłucham gdy będzie miała problem. xD

Louis zaśmiał się ze wszystkich wiadomości, zanim jego place zaczęły poruszać się by odpowiedzieć.

Do Niall, Liam, Zayn: Nieee, to w ogóle nie jest dziewczyna. Mój ojciec załatwił mi chłopaka-pokojówkę. I nie uwierzycie co się stało...

Wcisnął wyślij i runął plecami na łóżko, rozmyślając nad faktem, że prawie pocałował swoją nową pokojówkę. Nigdy nie pozwolił swojemu życiu erotycznemu łączyć się z pokojówkami, zwłaszcza dlatego, że był honoskesua... Zaraz. To się właśnie stało. To oznacza, że Harry wiedział, że Louis był gejem... i on też musiał nim być. Oczy Louisa rozszerzyły się na fakt, że ktoś kogo ledwo znał, wiedział o jego małym brudnym sekrecie.

xxxxx

— Obudź się Lou... Mam na myśli Panie Tomlinson. Oczy Louisa zatrzepotały i kiedy spojrzał w górę ujrzał piękne zielone oczy patrzące w dół na niego. Louis krzyknął lekko myśląc, że to był sen i przykrył się kołdrą aż po głowę. Harry tylko się zaśmiał.

Miał uroczy śmiech.

Louis pociągnął koce w dół a następnie spojrzał na chłopaka i usiadł. Harry zaczął rozpinać jego bluzkę od pidżamy, zanim Louis chwycił jego ręce by go zatrzymać.

— Co myślisz, że robisz? — spytał Louis rumieniąc się dość mocno.

— Eee, twój ojciec powiedział, że używasz swoich pokojówek do ubierania się. Przepraszam? — Harry wzruszył ramionami, lecz nie zabrał swoich rąk, bo Louis cały czas je trzymał.

Miał rację. Louisa zazwyczaj to nie obchodziło, ale Harry powodował, że jego żołądek skręcał się, gdy tylko na niego spojrzał. Jak więc do cholery miał reagować na to, że chłopak go rozbierał... Louis powoli odsunął swoje ręce, pozwalając im spocząć na jego kolanach. Harry miał duże dłonie i Louis już widział wszelkiego rodzaju rzeczy, do których mogą być użyteczne w przyszłości, myślał, pozwalając rozpiąć swoją bluzkę. Potrząsnął głową próbując ignorować swoje brudne myśli.

Ręce Harry’ego były gorące i po każdym rozpiętym guziku widoczny był większy kawałek ciała Louisa. Lou spojrzał na Harry’ego, który miał kłopot z rozpięciem ostatniego guzika i miał raczej sfrustrowany wyraz twarzy. Louis przewrócił oczami, położył ręce na dłoniach Harry’ego i rozpiął bluzkę. Obaj spojrzeli na siebie zaglądając sobie w oczy. Harry miał uśmiech szeroki na całą twarz, puścił koszulę Lou i wyszedł z pokoju.

Jego uśmiech był cholernie czarujący. Louis przebrał się w czarne dżinsy i  nałożył szarą koszulę z szelkami. Jego telefon zawibrował i zadzwonił.

10 Nowych Wiadomości

Louis rzucił dziwne spojrzenie przed kliknięciem Otwórz.

Od Liam: Chłopak?! Zasłużyłeś na niego!

Tak w ogóle, zrobiłeś pracę domową?

Louis?!

Od Niall: Lolololololololol!!!

Wow, nie mogę oddychać! xDDD

Ok, więc co się stało? xD

Lou?

Od Zayn: O Mój Boże! Lol. Wow!

Jest gorący?

Zaraz, więc co się stało?

Louis przewrócił oczami i potrząsnął głową, pomyślał, że opowie wszystko chłopakom w szkole, zamiast tracić czas na pisanie. Louis nacisnął klamkę chcąc wyjść i gdy chciał je popchnąć poczuł, że ktoś je ciągnie. To sprawiło, że Louis poczuł ciepło w klatce piersiowej. Patrząc w górę jego zielone oczy spotkały znajome zielone.

— W porządku? — zaśmiał się Harry, przytrzymując Louisa by się nie przewrócił. Louis cofnął się, jego nogi były jak z waty, a żołądek jak galareta.

—J-ja... w porządku. M-muszę... eee... iść, cześć. — Louis minął Harry’ego i zbiegł z plecakiem po schodach. Wyszedł bez śniadania i wskoczył do limuzyny, która odwoziła go do szkoły. Louis pokręcił głową. Najwyraźniej był atrakcyjny dla Harry’ego, a nie był do tego przyzwyczajony. Motyle w jego brzuchu, róż pokrywający jego policzki, załamujące się nogi, nie mógł nawet normalnie mówić gdy był w pobliżu niego. To irytowało Louisa, głównie dlatego, że czuł się przez to jak mała dziewczynka i nienawidził tego.

Wreszcie, gdy dotarł do szkoły dostrzegł Zayna, Nialla i Liama i poczuł się lepiej. Podbiegł do nich i przytulił.

— Więc, jesteś z nim przyjacielu? — zaśmiał się Zayn.

— Nie, muszę dać mu czas.

— Zaraz, czekaj. Opowiedz nam całą historię. — Zażądał Liam.

— Ok, więc kiedy wróciłem do domu, mój ojciec siedział w fotelu i powiedział, że moja nowa pokojówka nie jest dziewczyną, bo mógłbym zranić jej uczucia lub sprawić, że uciekłaby, więc zatrudnił chłopaka. I mogę wam powiedzieć, że jest idealny. Poważnie. — Louis opisał Harry’ego bardzo dobrze i chłopcy pokiwali głowami gdy go sobie wyobrazili. — Ale... on nic nie mówił, więc kiedy weszliśmy do mojego pokoju...

— Proszę, nie mów mi, że się pieprzyliście — zaśmiał się Niall.

Twarz Louisa się zaczerwieniła i trzepnął Nialla w ramię. — Nie! Nie pieprzyliśmy się. Ale zapytałem go czy umie mówić, więc zrobił się  bezczelny i spytał co ma powiedzieć, więc poprosiłem, by powiedział moje imię.

— Już niedługo będzie krzyczał twoje imię, nie tylko mówił — zaśmiał się Zayn, a Lou rzucił mu wściekłe spojrzenie przez co wszyscy się zaśmiali.

— W każdym razie on wszedł na mnie i wyszeptał mi moje imię do ucha... i cóż, to było dobre. — Louis zarumienił się. Powiedział im prawdę, w końcu byli jego najlepszymi przyjaciółmi i wiedzieli o nim wszystko, więc nie było potrzeby niczego ukrywać.

— Ooo facet, nie wiem czy jestem bardziej zmartwiony tym, że kochasz chłopaka, czy tym, że był na górze. — Zayn próbował wyglądać poważnie, ale nie mógł po swoim ostatnim komentarzu. Niall po prostu wybuchnął śmiechem, a na twarzy Liama było widać troskę i współczucie.

— Obojętnie, facet! — Louis roześmiał się. Zadzwonił dzwonek i rozeszli się na swoje pierwsze zajęcia. Louis siedział w klasie. Okropnie nie lubił matematyki. Nie miał złych stopni i nie chodziło o to, że była trudna. Po prostu była nudna, a nauczyciel był cholernym gamoniem. Louis nie zwracał zbyt wiele uwagi na dziewczyny śliniące się do niego. Chciał, żeby lekcja się skończyła, by mógł zobaczyć chłopaków.

Po dzwonku przeszedł do klasy na angielski i usiadł na końcu. Lekcje Pani Kandy nie były nudne. Miała całą ścianę pokrytą zdjęciami zwierząt i uczniów, którzy dali jej te zdjęcia. Louis uśmiechnął się gdy do klasy weszli jego przyjaciele i usiedli wokół niego. Liam usiadł obok niego, Niall za nim, a Zayn przed nim.

— W porządku klaso, mamy nowego ucznia i chcę żebyście go miło przywitali. Dostał się do szkoły dzięki stypendium, a wszyscy wiemy jakie to trudne.

Oczy wszystkich zwrócone były na drzwi, gdy nowy uczeń wchodził do klasy, który jak pomyślał Louis i jego koledzy, będzie ich nowym obiektem zbrodni. Najłatwiej jest znęcać się nad nowym dzieciakiem. Kiedy Louis spojrzał w górę zauważył, że był ubrany w granatową marynarkę z literą H na przedniej kieszeni, na piersi, czarne dżinsy, Miał kręcone włosy i zielone oczy.

Kurwa.

Do klasy wszedł Harry Styles.

23 komentarze:

  1. Nie przypominam sobie, abym prosiła cię kiedykolwiek o informowaniu, ale przemilczę ten fakt i skomentuję póki tu jestem, bo rozdziały przeczytałam : )
    Nie wiem, czy nie zachował się chamsko, zaczynając od wytknięcia błędów. Ale nie przejmuj się, prawie każdy blog ma jakieś zalety i wady.
    Cóż, czytałam wcześnie rano, a mój wzrok wtedy więcej wyłapuje *.*
    Może literówek dużo nie ma, ale jest zbyt wiele powtórzeń. Aż razi w oczy.
    Louis to, Louis tamto, Louis siamto, w każdym zdaniu. I nie ma takiej potrzeby, aby cały czas powtarzać jego imię, np. patrz w tym zdaniach:

    LOUIS przewrócił oczami i potrząsnął głową, pomyślał, że opowie wszystko chłopakom w szkole, zamiast tracić czas na pisanie. LOUIS nacisnął klamkę chcąc wyjść i gdy chciał je popchnąć poczuł, że ktoś je ciągnie. To sprawiło, że LOUIS poczuł ciepło w klatce piersiowej. Patrząc w górę jego zielone oczy spotkały znajome zielone.

    "Louis przewrócił oczami i potrząsnął głową, myśląc, że opowie wszystko chłopakom w szkole, zamiast tracić czas na pisanie. Nacisnął klamkę chcąc wyjść i gdy chciał je popchnąć poczuł, że ktoś je ciągnie. To sprawiło, że poczuł ciepło w klatce piersiowej."
    I nie rozumiem za bardzo tego zdania?
    "Patrząc w górę jego zielone oczy spotkały znajome zielone." Tzn, jest niejasne. Nie lepiej byłoby ci napisać coś takiego "Patrząc w górę jego oczy spotkały znajome, zielone spojrzenie" Czy jakoś tak.
    Wygląda na to, że uwzięłam się na głupie 4 zdania, ale wiesz, warto byłoby popoprawiać i wstawić gdzieniegdzie przecinki, których mi brakuje w całym tekście.
    Nie myślałaś o tym, żeby znaleźć betę? Co jak co, ale taka osoba jest naprawdę przydatna. Sama znalazłam i wiesz, teraz tekst, przynajmniej u mnie czyta się o wiele lepiej. Ale to czy znajdziesz betę, to już twoja sprawa i nie wnikam : D
    Twój styl pisania nie jest zły, naprawdę, jest dobry, ale pasowałoby go troszkę poprawić, niewiele, ale jednak.
    I teraz postaram się mniej zgrzędzic i napisać coś pozytywnego.
    Zaskoczyłaś mnie fabułą. Pozytywnie oczywiście. Podoba mi się pomysł z Harrym jako pokojówką (awww, słodkie! *.*) i Louisem, jako zarozumiałym bogaczem, który rządzi tamtejszą szkołą. Niby zwykła fabuła, a cholernie interesująca i wciąga.
    I w dodatku Harry będzie chodził do tej szkoły! Jestem strasznie ciekawa reakcji Louisa i jego przyjaciół no i przebiegu akcji. : 3
    I jeżeli mogłabyś to informuj mnie jednak, ale nie na blogu, najlepiej na twitterze @uszati albo na gg 13965080
    Mam nadzieję, że nie uraziłam cię tym komentarzem, bo wcale nie miałam takiego zamiaru, po prostu to są sugestie z mojej strony, do których nie musisz się stosować.:3
    Z niecierpliwością czekam na kolejny rozdział no i weny życzę ^^

    I jeżeli masz ochotę to zapraszam do siebie
    Destiny-is-death.blogspot.com też piszę bromance ;3

    OdpowiedzUsuń
  2. O JA PIERDOLĘ! HAZZA Z NIM W KLASIE?! <3
    SEKS W TOALECIE PLIIIIIIS!

    OdpowiedzUsuń
  3. Ej, to jest na serio dobre! Faktycznie, zdarzają się powtórzenia, ale jestes tylko człowiekiem, nie? Każdy może popełniać błędy! ;) + fabuła nadrabia wszystko, masz bardzo ciekawy pomysł.. Taki oryginalny. Z niecierpliwością czekam na kolejny rozdział i dodaje Cię do zakładek na moim blogu ♥.♥

    OdpowiedzUsuń
  4. jezus to jest takie kurwa zajebiste, że ja sikam, błagam błagam błagam dodaj nowyyy <3

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. jejuu też już chce wiedzieć

      Usuń
    2. Zuzanna, postaram się dodać w poniedziałek/wtorek. Mam napisany, ale muszę go przepisać... a strasznie mi się nie chce.

      Usuń
    3. oh shit, ja tak strasznie kocham to opowiadanie i tak strasznie czekam na kolejną częęęśśśćććććććć <3 <3

      Usuń
  5. LOL tego się nie spodziewałam :O
    Jeśli możesz to poinformuj mnie o nowym rozdziale mój tt: @Zaawsze_Spoko .
    Czekam na nn *______*

    OdpowiedzUsuń
  6. Harry to taka ''cicha woda'', czyż nie? ;> Jak się tak ''rzucił'' na Louisa to myślałam, że do czegoś dojdzie a tu głupi telefon zadzwonił, choć mam nadzieję, że taka okazja jeszcze się nadarzy nie jeden raz. W szoku to ja byłam jak przeczytałam, że doszedł nowy uczeń, od początku wiedziałam, że to Hazza. Ciekawe jak Zayn będzie go traktował przy wszystkich....
    Czekam na kolejny, mam nadzieję, że będzie już niebawem :)

    shouldletyougo.blogspot.com
    no-cases.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  7. och shit błaaagamm dodaj następny! ja tu zdycham jużżż !!!

    OdpowiedzUsuń
  8. ja pierdole xD dobre :) weź zaciekawiłaś mnie :P i czekam na kolejny :D

    OdpowiedzUsuń
  9. Kiedy nastepny rozdzial , plisss dodaj go jak najszypciej.

    OdpowiedzUsuń
  10. Ulala! Dobrze się zapowiada! Pisz dalej! :) Proszę.! Xoxo

    OdpowiedzUsuń
  11. Kiedy będzie nowy rozdział i czy wogóle będzie? To opowiadanie jest mega <3

    OdpowiedzUsuń
  12. No i co to ma być? Dopiero trafiłam na tego bloga (zostawiłaś swój link na moim, ale jakoś dopiero teraz weszłam) a tu przez ten czas tylko 2 rozdziały? No błagam! Ja już zaczęłam się wczuwać a Ty co? Po prostu nie piszesz? Grrr xD. Podoba mi się, że zrobiłaś z tej czwórki takich skurwielów, którzy znęcają się nad innymi, niewinnymi istotkami ^^. I LOVE IT <3. Proszę, wznów to opowiadanie, bo jestem bardzo ciekawa wątku Larry'ego :D.
    Powiadom mnie jak coś tu : 1d-offcamera.blogspot.com :)
    Pozdrawiam :*

    OdpowiedzUsuń
  13. [Spam]

    Claire Evans, zwykła nastolatka kochająca śpiewać, ciesząca się każdą chwilą w życiu. Pewnego dnia wszystko zostaje jej odebrane. Przyjaciele, chłopak...Przeprowadzając się w nowe miejsce, Claire myśli ,że już nigdy nie zazna szczęścia...Czy aby na pewno ma rację? Jej życie wywróci się do góry nogami, gdy pojawi się w nim najsławniejszy boysband na świecie. Czy jeden z chłopaków namiesza jej w głowie? Będą przyjaciółmi...A może kimś więcej? Tego dowiecie się czytając moje opowiadanie.

    Serdecznie zapraszam na bloga : http://you-will-always-be-my-love.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  14. [SPAM]
    Z góry przepraszam za spam :)
    Wejdziesz?
    http://forever-in-my-dreams.blogspot.com/
    Bardzo zależy mi na twojej opini ^^

    OdpowiedzUsuń
  15. [Spam]
    Hej! Chciałybyśmy zaprosić na nasz nowy blog: http://ill-look-after-you.blogspot.com/
    Na razie mamy imaginy, ale wkrótce pojawi się tam opowiadanie o dwóch dziewczynach, które rozpoczynają swoją przygodę z One Direction. Będzie tam wiele sekretów, smutnych, ale także i wesołych sytuacji.
    Serdecznie zapraszamy!!

    OdpowiedzUsuń
  16. Hej. Dopiero teraz znalazłam ten ff. Bardzo wciągająca fabuła. Mam pytanie - będziesz kontynuować?

    OdpowiedzUsuń